در تعريف شعر کودک، عباس يميني شريف(شاعر کودک) مي گويد: «شعر کودک، کلامي است موزون و زيبا، چه از حيث ترکيب اصوات و کلمات، چه از حيث مضمون. البته در مورد اشعار بي معني کودکان، زيبايي ترکيب اصوات و کلمات کافي است، اما در مورد اشعار ديگر، بايد هر دو عامل زيبايي در آن ها وجود داشته باشد. شعر کودک، بر پايه موسيقي اصوات و کلمات بنا شده است و وسيله اي است براي بازي، حرکت و آواز او.»
قصه از برجسته ترین و رایج ترین گونه های ادبیات عامه است كه با طبیعت و زندگی مردم پیوند نزدیك دارد ، گوناگونی یك قصه و نقل آن به این سبب است كه ادبیات عامه در آغاز صورت شفاهی داشته و از فرد به فرد و نسل به نسل دیگر انتقال یافته و سپس برای بقا و استمرار در هر عصر و دوره و در هر جامعه و فرهنگ، خود را با نظام اجتماعی رایج تطبیق داده و با الگو های اجتماعی آن جامعه و آن دوره هم نوا نموده است . ساخت معنایی قصه بر دو اصل واقع گرایی و خیال پردازی نهاده شده است. آمیختگی این دو اصل یا خصلت ، قصه را زیباتر و دل پذیر و مقبول طبع عام و خاص كرده است . قصه انگاره..
"بهره مند کردن کودک از عشق به شعر، به این می ماند که چشمه ای یا جویباری درونی و همیشگی از شادابی و تازگی در درونش روان کنیم. آن هم نه شادابی تنها چرا که دوست داشتن و درک شعر، گونه ای دریافت و حس ششم برای فرد به ارمغان می آورد که در روبه رو شدن با زندگی و جهان پیرامون از او انسانی چالاک می سازد. چالاک به مفهوم بسیار بسیار زنده!"